1. محدوده محتوای کربن بهینه برای مقاومت خوب در برابر آب و هوا
یونیفرم را تبلیغ می کندریزساختار فریت-پرلیتکه یک پایه ثابت برای هسته و رشد لایه محافظ پتینه فراهم می کند.
از مراحل سخت و شکننده بیش از حد (مثلاً پرلیت) که باعث خوردگی میکرو-گالوانیکی می شود و تداوم پتینه را مختل می کند، اجتناب می کند.
2. Negative Impacts of Excessive Carbon Content (>0.20%)
افزایش محتوای پرلیت: پرلیت از نظر الکتروشیمیایی فعال تر از فریت است و سلول های گالوانیکی ریز روی سطح فولاد ایجاد می کند. این امر زنگ زدن اولیه را تسریع می کند و از تشکیل یک لایه پتینه متراکم و پیوسته جلوگیری می کند.
کاهش جوش پذیری و شکل پذیری: محتوای کربن بالا خطر ترک‌های جوشکاری و شکنندگی-پس از پردازش را افزایش می‌دهد. ترک‌ها و عیوب به نقطه شروع خوردگی موضعی تبدیل می‌شوند (مثلاً حفره‌کردن)، که مقاومت طولانی‌مدت آب و هوا را تضعیف می‌کند.
