فولاد گالوانیزه یا فولاد در برابر هوا-در برابر رطوبت مقاوم‌تر است؟

فولاد گالوانیزه دارای مقاومت اولیه بهتری در برابر رطوبت است، در حالی که فولاد هوازدگی پس از تشکیل یک لایه پتینه پایدار، مقاومت دراز مدت در برابر رطوبت ایجاد می کند.-شکاف عملکرد بستگی به این دارد که آیا پتینه فولاد هوازدگی به طور کامل بالغ شده است یا خیر.

فولاد گالوانیزه سطح با یک لایه روی متراکم پوشیده شده است (ضخامت گالوانیزه گرم: 60 تا 85 میکرومتر). روی از نظر شیمیایی فعال تر از آهن است. به عنوان یک عمل می کندآند قربانیبرای محافظت از بستر فولادی در برابر رطوبت و خوردگی اکسیژن. حتی اگر لایه روی دارای خراش های جزئی باشد، روی اطراف ترجیحاً خورده می شود تا از زنگ زدن فولاد در معرض دید جلوگیری شود.بلافاصله پس از نصب، بدون دوره انتظار، مقاومت عالی در برابر رطوبت را نشان می دهد.

فولاد هوازدگی (به عنوان مثال، SPA-H، A588) در حالت-رول شده (بدون پتینه)، سطح آن فقط دارای یک مقیاس اکسید نازک و شل است. رطوبت می تواند به راحتی در مقیاس نفوذ کند و با زیرلایه فولادی واکنش نشان دهد و زنگ قرمز مایل به-قهوه ای شل ایجاد کند.

مقاومت اولیه در برابر رطوبت ضعیفی دارد و نیاز دارد6 تا 12 ماه هوازدگی طبیعی(یا 2-4 هفته شتاب مصنوعی پتینه) برای تشکیل یک لایه پتینه متراکم و محافظ.

فولاد هوازدگی (با پتینه بالغ) پتینه پایدار یک لایه متراکم و چسبنده از آلیاژ{0}}اکسید آهن غنی شده (-FeOOH) حاوی مس، کروم، نیکل است. این لایه به عنوان یک عمل می کندمانع فیزیکیکه مانع از رسیدن رطوبت و اکسیژن به زیرلایه فولادی می شود. برخلاف لایه روی فولاد گالوانیزه، پتینه دارای قابلیت خود ترمیمی است-خراش های کوچک را می توان با اکسیداسیون مجدد فولاد در معرض در طول زمان ترمیم کرد.

در محیط های جوی (شهری، حومه شهر)، مقاومت درازمدت رطوبت آن با فولاد گالوانیزه قابل مقایسه یا حتی بهتر از آن است، به خصوص در مناطقی با محتوای نمک کم.

 

فولاد گالوانیزه

لایه روی به تدریج در طول زمان خورده می شود (تشکیل اکسید روی / هیدروکسید روی) و نازک می شود. در محیط‌های مرطوب و پر نمک (مناطق ساحلی)، لایه روی ممکن است طی 10 تا 20 سال به طور کامل خورده شود و پس از آن، بستر فولادی به سرعت شروع به زنگ زدن می‌کند. لایه روی قابلیت خود درمانی- ندارد. هنگامی که فولاد آسیب ببیند یا مصرف شود، فولاد محافظت خود را از دست می دهد.