ترکیب شیمیایی
محتوای کربنQ235NH دارای محتوای کربن کم کنترل شده (کمتر یا مساوی 0.18٪) است. محتوای کربن کمتر می تواند شکنندگی فولاد را کاهش دهد، از تشکیل سمنتیت بیش از حد سخت و شکننده جلوگیری کند و در نتیجه افزایش طول را بهبود بخشد. اگر میزان کربن به دلیل خطاهای ذوب از حد استاندارد فراتر رود، شکل پذیری ورق فولادی به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و ازدیاد طول در هنگام شکست کمتر از مقدار تعیین شده خواهد بود.
عناصر آلیاژی برای مقاومت در برابر خوردگی: افزودن مس (0.25-0.55٪)، کروم (0.40-0.80٪)، و نیکل (کمتر یا مساوی 0.50٪) در Q235NH عمدتاً برای ترویج تشکیل پتینه است. این عناصر در مقادیر متوسط اضافه می شوند و باعث کاهش قابل توجهی از طول نمی شوند. در مقابل، افزودن نیکل مناسب میتواند دانهها را تصفیه کرده و شکلپذیری را کمی بهبود بخشد. با این حال، افزودن بیش از حد عناصر آلیاژی باعث افزایش سختی فولاد و کاهش ازدیاد طول می شود.
عناصر ناخالصی: گوگرد (S کمتر یا مساوی 0.045%) و فسفر (P کمتر یا مساوی 0.045%) ناخالصی های مضر هستند. گوگرد دارای ذوب سولفید کم-که باعث شکنندگی داغ میشود. فسفر باعث افزایش شکنندگی سرد فولاد می شود. هر دو باعث کاهش ازدیاد طول در هنگام شکست ورق فولادی می شوند، بنابراین محتوای آنها باید به شدت در حین ذوب کنترل شود.

ریزساختار داخلی
ازدیاد طول در شکست Q235NH توسط آن تعیین می شودریزساختار دو فازی-پرلیت-فریت:
فریت یک فاز نرم و انعطاف پذیر است که عامل اصلی افزایش طول ورق فولادی است. نسبت بالاتری از فریت (به طور کلی 70-80٪ در Q235NH) می تواند شکل پذیری را بهبود بخشد.
پرلیت یک فاز سخت و شکننده است که از لاملاهای فریت و سمنتیت تشکیل شده است. مقدار مناسب پرلیت می تواند استحکام فولاد را تضمین کند، اما اگر نسبت پرلیت خیلی زیاد باشد (بیش از 30٪)، ازدیاد طول صفحه فولادی کاهش می یابد.
اندازه دانه نیز بر ازدیاد طول تأثیر می گذارد: دانه های ریزتر می توانند سطح مرز دانه را افزایش دهند، هماهنگی تغییر شکل بین دانه ها را بهبود بخشند و در نتیجه ازدیاد طول را در هنگام شکست افزایش دهند. دانه های درشت ناشی از عملیات حرارتی نامناسب باعث کاهش شکل پذیری می شود.

فناوری پردازش
فرآیند نورد: صفحات فولادی Q235NH معمولا با نورد گرم تولید می شوند. پارامترهای نورد معقول (مانند دمای نورد کنترل شده و نسبت کاهش) می توانند دانه ها را تصفیه کرده و ریزساختار را همگن کنند. به عنوان مثال، نورد در ناحیه تبلور مجدد آستنیت میتواند دانههای درشت آستنیت را بشکند، و سرد شدن بعدی میتواند فریت{3}}پرلیت ریز را تشکیل دهد که برای بهبود کشیدگی مفید است. اگر دمای نورد خیلی بالا باشد یا نسبت کاهش کافی نباشد، دانههای درشتی تشکیل میشوند که منجر به ازدیاد طول کمتر میشود.
عملیات حرارتی-شکل دهی و پس از شکل دهی-: If Q235NH steel plates undergo hot-forming within the optimal temperature range (900–1100°C) and adopt air cooling, the microstructure will remain refined, and the elongation will not be significantly affected. However, overheating (temperature >1100 درجه ) باعث درشت شدن دانه، کاهش ازدیاد طول می شود. سرد شدن سریع پس از شکلگیری باعث ایجاد تنش پسماند و حتی تشکیل مارتنزیت میشود که شکلپذیری را به شدت کاهش میدهد. عادی سازی درمان پس از گرم شدن بیش از حد می تواند دانه ها را تصفیه کرده و سطح ازدیاد طول اولیه را بازیابی کند.

شرایط آزمون
دمای تست: ازدیاد طول در شکست Q235NH با کاهش دمای آزمایش کاهش می یابد. در دمای اتاق (20 درجه)، ازدیاد طول آن به طور کلی بیشتر یا مساوی 22 درصد است. در محیطهای دمای پایین (مثلاً زیر -20 درجه)، فولاد شکنندگی سرد را نشان میدهد و ازدیاد طول به میزان قابلتوجهی کاهش مییابد، به همین دلیل است که Q235NH برای استفاده طولانیمدت در مناطق بسیار سرد توصیه نمیشود.
اندازه و جهت نمونه: طبق استانداردهای ملی، در آزمایش کشیدگی ورق های فولادی معمولاً از نمونه های کششی استاندارد استفاده می شود. مقدار ازدیاد طول نمونه های گرفته شده در امتداد جهت نورد کمی بیشتر از نمونه های گرفته شده در جهت عرضی است، زیرا فرآیند نورد باعث می شود که دانه ها و اجزاء در امتداد جهت نورد کشیده شده و ناهمسانگردی را نشان دهند.









