فولاد کورتن Q235NH و فولاد کربن معمولی Q235 درجه استحکام پایه یکسانی دارند (مقاومت تسلیم 235 مگاپاسکال)، اما جوش پذیری آنها به دلیل عناصر ضد خوردگی اضافه شده Q235NH اندکی متفاوت است. برای سازندگان و جوشکاران، درک این تفاوتها برای جلوگیری از نقص جوش، اطمینان از کیفیت اتصال و کاهش دوباره کاری کلیدی است. دقیقاً چگونه جوش پذیری آنها مقایسه می شود؟ بر اساس عمل جوشکاری و تجزیه و تحلیل ترکیب مواد، نتیجه اصلی واضح است:هر دو فولاد جوشپذیری خوبی دارند، اما Q235NH به پارامترهای جوشکاری کمی سختتر برای جلوگیری از شکنندگی و نقاط ضعف خوردگی نیاز دارد، در حالی که Q235 برای عملیاتهای جوشکاری عمومی بخشندهتر است.. در زیر یک تفکیک مختصر و قابل اجرا آورده شده است.
مقایسه کلید جوش پذیری: تفاوت های اصلی
جوش پذیری با پایداری قوس، چقرمگی اتصال جوش، خطر ترک و{0}}مقاومت در برابر خوردگی پس از جوش-در اینجا نحوه قرار گرفتن این دو فولاد در عملیات عملی ارزیابی می شود:
پایداری قوس: هر دو عملکرد خوبی دارند-عناصر ردیابی Cu/Cr Q235NH کمترین تأثیر را بر پایداری قوس دارند و با سهولت ضربه زدن قوس و نگهداری Q235 در طول فرآیندهای SMAW، GMAW یا FCAW مطابقت دارند.
چقرمگی مفصل جوش: اتصالات جوش Q235NH در صورت عدم تنظیم پارامترها کمی سخت تر از اتصالات Q235 هستند. عناصر Cr/P آن میتوانند کمی منطقه تحت تأثیر گرما (HAZ) را سخت کنند، در حالی که ترکیب کربن خالص- Q235 اتصالات جوش نرمتر و انعطافپذیرتر را تضمین میکند.
ریسک کرک: Q235NH has a slightly higher cold crack risk than Q235, especially for thick plates. Its alloy elements increase HAZ hardness, making preheating more critical for plates >16 میلی متر
پست{0}}مقاومت در برابر خوردگی جوش: این بزرگترین تفاوت است-مفاصل جوش Q235NH برای مطابقت با مقاومت در برابر خوردگی فلز پایه نیاز به درمان هدفمند دارند، در حالی که جوش های Q235 به محافظت در برابر خوردگی خاصی نیاز ندارند (فراتر از پوشش های استاندارد).
چرا تفاوت؟ علل اصلی
شکاف جوش پذیری جزئی کاملاً از عناصر ضد خوردگی اضافه شده Q235NH (مس، کروم، P) - ناشی میشود که مقاومت آن در آب و هوا را افزایش میدهد اما رفتار جوشکاری را کمی تغییر میدهد:
Q235 خالص{1}}فولاد کم کربن (C کمتر یا مساوی 0.22٪) است، بدون عناصر آلیاژی اضافه شده{3}}ترکیب ساده آن حتی با انحرافات جزئی پارامتر (به عنوان مثال، گرمای بیش از حد) بسیار قابل قبول است.
Q235NH حاوی مس (0.20-0.50٪)، کروم (0.30-1.20٪) و P (0.07-0.15٪) برای تشکیل یک پتینه محافظ است. این عناصر، به ویژه کروم و فسفر، می توانند سختی HAZ را افزایش دهند و در صورتی که حرارت ورودی جوشکاری خیلی زیاد باشد یا خنک شدن خیلی سریع باشد، شکل پذیری را کاهش دهند.
نکات عملی جوشکاری: با تفاوت ها سازگار شوید
تفاوت ها جزئی هستند، اما عملیات تنظیم برای Q235NH کیفیت بهینه اتصال و مقاومت در برابر خوردگی را تضمین می کند:
برای Q235NH: - Preheating: Mandatory for plates >16 میلی متر (80-120 درجه) برای کاهش خطر ترک سرد؛ اختیاری برای صفحات نازک (کمتر یا مساوی 16 میلیمتر) در محیطهای گرم. - ورودی گرما: کنترل در 15-25 کیلوژول در سانتیمتر - اجتناب از گرمای بیش از حد (که دانهها را درشت میکند) یا گرمای ناکافی (که باعث همجوشی ناقص میشود) اجازه دهید مفاصل به طور طبیعی اکسید شوند تا یک پتینه محافظ تشکیل دهند (از پوشش زودرس خودداری کنید).
برای Q235: - پیش گرم کردن: به ندرت مورد نیاز است، حتی برای صفحات تا 20 میلی متر (فقط در محیط های سرد کمتر یا مساوی 0 درجه مورد نیاز است). - ورودی گرما: بخشنده تر (15-30 کیلوژول بر سانتی متر){7}}انحرافات جزئی باعث نقص قابل توجهی نمی شوند: فقط نیاز به حذف{6} درمان خاصی برای مقاومت در برابر خوردگی وجود ندارد.
عیوب رایج جوشکاری: مقایسه و پیشگیری
هر فولادی مستعد عیوب جوشکاری خاص است که به تفاوتهای ترکیبی آنها بستگی دارد:
Q235NH: در صورت حذف پیش گرمایش، مستعد شکنندگی HAZ و ترک های سرد است. با کنترل سرعت خنکسازی (جلوگیری از خنکسازی سریع هوا برای صفحات ضخیم) و استفاده از مواد مصرفی{1}کم هیدروژن، از آن جلوگیری کنید.
Q235: در صورت کثیف بودن سطوح جوشکاری (روغن، زنگ زدگی) مستعد تخلخل هستند، اما احتمال ایجاد ترک های سرد کمتر است. با تمیز کردن سطوح قبل از جوشکاری و حفظ ولتاژ قوس پایدار جلوگیری کنید.
به طور خلاصه، Q235NH و Q235 هر دو قابلیت جوشکاری خوبی برای مهندسی عمران و ساخت عمومی دارند. تفاوت اصلی این است که Q235NH به پیش گرم کردن و کنترل ورودی گرما کمی سخت گیرانه تر برای جلوگیری از شکنندگی، بعلاوه توجه پس از جوش-به مقاومت در برابر خوردگی نیاز دارد. در مقابل، Q235 برای جوشکاری معمولی بخشنده تر است. با تنظیم پارامترها برای مطابقت با ویژگی های هر فولاد، جوشکاران می توانند اتصالات قوی و بادوام متناسب با کاربرد آنها را تضمین کنند.
