گرم-محدوده دمای تشکیل
دمای بهینه شکل‌گیری گرم- برای Q235NH است900-1100 درجه. در این محدوده، ریزساختار فولاد آستنیتی می شود که به طور قابل توجهی شکل پذیری و شکل پذیری آن را بهبود می بخشد و امکان انجام عملیات شکل دهی پیچیده (مانند خمش، مهر زدن، آهنگری) را بدون ایجاد ترک های سطحی یا داخلی فراهم می کند. دمای زیر 900 درجه منجر به شکل‌پذیری ناکافی می‌شود و خطر نقص تغییر شکل را افزایش می‌دهد. دمای بالای 1100 درجه ممکن است باعث درشت شدن دانه شود که می تواند پس از سرد شدن اندکی چقرمگی فولاد را کاهش دهد.
تاثیر بر مقاومت در برابر خوردگی و خواص مکانیکی
مقاومت در برابر خوردگی: شکل‌دهی داغ به عناصر آلیاژی (مس، کروم، نیکل) که به تشکیل پتینه در Q235NH کمک می‌کنند آسیبی نمی‌رساند. پس از شکل‌گیری و سرد شدن، سطح فولاد همچنان می‌تواند با اکسیژن و رطوبت واکنش داده و یک پتینه متراکم-خود ترمیم شونده، بدون از دست دادن مقاومت در برابر خوردگی اتمسفر ایجاد کند.
خواص مکانیکی: شکل‌دهی مناسب گرم- (با نرخ گرمایش و سرمایش کنترل‌شده) خواص مکانیکی هسته Q235NH را کاهش نمی‌دهد. حداقل استحکام تسلیم 235 مگاپاسکال و استحکام کششی 375 تا 500 مگاپاسکال هنوز هم می تواند الزامات کاربردهای کلی ساختاری را برآورده کند. اگر درشت شدن دانه به دلیل گرمای بیش از حد اتفاق بیفتد، یک پست-تشکیل عملیات عادی سازی (گرمایش تا 850-900 درجه و هوا{10}خنک کردن) می تواند دانه ها را تصفیه کرده و چقرمگی را بازیابی کند.
یادداشت های پردازش کلیدی
از سرد شدن سریع پس از تشکیل{0} داغ (مثلاً خاموش کردن در آب) اجتناب کنید، زیرا ممکن است باعث ایجاد تنش یا سخت شدن بیش از حد شود و خطر ترک خوردن را در طی پردازش یا استفاده بعدی افزایش دهد. خنک کننده هوا روش خنک کننده ترجیحی است.
از سطح فولاد در هنگام گرم کردن محافظت کنید (مثلاً استفاده از پوشش‌های ضد اکسیداسیون) برای کاهش تشکیل رسوب. فلس‌های اکسید ضخیم ممکن است بر یکنواختی پتینه تأثیر بگذارند، اما پوسته‌های جزئی را می‌توان بدون ضربه زدن به مقاومت در برابر خوردگی با شات بلاست از بین برد.
برای صفحات ضخیم Q235NH (بیشتر یا مساوی 20 میلی متر)، از گرمایش یکنواخت در سراسر مواد اطمینان حاصل کنید تا از تغییر شکل ناهموار ناشی از گرادیان دما جلوگیری کنید.
