شرایط بهینه: رطوبت متوسط (60-70%) باعث ایجاد یک پتینه متراکم و یکنواخت در عرض 6-12 ماه می شود. این سطح رطوبت متعادل به عناصر آلیاژی (مس، کروم، نیکل) اجازه می دهد تا به طور پیوسته با اکسیژن واکنش دهند و لایه اکسید محافظ را بدون زنگ زدن بیش از حد تشکیل دهند.
شرایط مضر:
High humidity (>80 درصد یا غرقابی طولانی مدت: رطوبت را روی سطح فولاد به دام می اندازد، که منجر به ایجاد پتینه ناهموار (نقاط زنگ تیره و تکه تکه) و خوردگی شکاف موضعی، به ویژه در لبه های چین خورده یا اتصالات جوش داده شده می شود.
رطوبت کم (<40%): بلوغ پتینه را به شدت کند می کند (18+ ماه یا بیشتر طول می کشد) و فولاد را در برابر خوردگی جزئی در طول مرحله اولیه طولانی آسیب پذیر می کند.
در مناطق ساحلی در 1 کیلومتری ساحل، اسپری نمک به پتینه در حال توسعه نفوذ می کند و باعث می شودخوردگی حفره ایروی بستر فولادی این لایه محافظ را ضعیف می کند و در صورت عدم کاهش منجر به تخریب زودرس ساختار می شود.
کاهش: از درزگیرهای ضد خوردگی قابل تنفس بر روی لبه‌های باز استفاده کنید یا قبل از نصب، برای تقویت لایه اکسیدی در برابر حمله کلرید، پیش{1} پتینه کاری کارخانه را انتخاب کنید.
آلاینده‌های اسیدی با پتینه واکنش می‌دهند و نمک‌های آهن محلول تشکیل می‌دهند که شسته شده و فولاد تازه را در معرض اکسیداسیون بیشتر قرار می‌دهند-که منجر به زنگ‌زدگی سریع و ناهموار می‌شود.
این مشکل در مناطق{0}صنایع سنگین (مانند کارخانه‌های فولاد، کارخانه‌های شیمیایی) یا مناطق شهری با انتشار سوخت‌های فسیلی بسیار شدیدتر است.
فضاهای بسته (به عنوان مثال، حفره های محکم دیوار، مناطق ذخیره سازی بدون تهویه) یا سطوح در تماس دائمی با مواد دیگر (به عنوان مثال، صفحات انباشته بدون فاصله) رطوبت را به دام می اندازند و از اکسیداسیون یکنواخت جلوگیری می کنند. این منجر بهخوردگی بی هوازی موضعیو پتینه تکه تکه ای
نکته نصب: بین صفحات انباشته فاصله 5 تا 10 میلی متری بگذارید یا از واشرهای فاصله دهنده برای اطمینان از جریان هوا در حین ذخیره سازی و مونتاژ در سایت استفاده کنید.
رطوبت محبوس شده در منافذ پتینه منجمد و منبسط می شود و باعث ایجاد ترک های ریز در لایه اکسید می شود. این ترک‌ها به آب و اکسیژن اجازه می‌دهند تا به زیرلایه فولادی برسند، که منجر به پوسته شدن پتینه و تسریع خوردگی می‌شود.
